"2010"

Sa kanto ng kalsada, ganito palagi ang eksena. Araw-araw, tuwing umaga. Nakatumpon itong basura.

Saan kaya nanggaling? Saan kaya dadalhin? Sino ang nag-imbento na ito ay padamihin?

Maganda ba itong pamana para sa mga apo natin? Malamang sa hinaharap, marami silang poproblemahin.

Darating ang panahon kalawakan ay makakatikim. Nang sangkatutak na basurang pinagpyestahan natin.

Hindi nakapagtataka balat ng mcdonald sa Andromeda. O supot ng jollibee sa mga kalapit na planeta. Sirang gulong, sirang tv sa pusod ng supernova. Magsasawa sa katatapon sa lawak nitong galaktika...

Hala sige! TAPON pa!.

¤ "seven" ¤

Ito na ang pang-pito mula sa naunang anim na nabanggit ko. Kung hindi mo alam kung ano ang sinasabi ko? E 'di mo nabasa ang mga nakaraang "blog" ko. Pern okey lang yon, tuloy lang ang basa, padayon...

"Learning" kung baga. Pag-aralan ang buhay na hindi itinuturo sa eskwela. Tulad ng tatlong siopao na aking dala-dala. Na aking ilalagay sa tatlo ring eksena...

Ilalagay ko ang isa sa isang timbang tubig. Ang isa naman ay ilalagay ko sa "freezer" nitong "fridge". At ang isa nama'y ilalagay ko sa ibabaw nitong "cabinet". Iiwanan ko ng pitong araw at titingnan kung may nagawa akong "breed"...

At lumipas ang pitong-araw. Siopao ko sa tubig nadurog, nalusaw. "Okey" lang yo'ng nasa "fridge" pwedeng-pwede pang ma-chow-chow. Ngunit ito'ng nasa ibabaw ng "cabinet" inuod na at umalingasaw...

Sa tatlong siopao ay may buhay na lumitaw. Sino ang lumikha sa mga uod na ga-galaw-galaw? "Science" ba 'to? O isang "magic" ng taga-macao? O dahil sa batas? Mahiwagang batas ang sya'ng pumukaw...

Kung ikaw ay tumalon, sigurado, babagsak ka. Pwera na lang kung may "gadget" o pilosopo ka pa. Kapag ikaw ay kumain, sigurado, tatae ka. At kapag ikaw ay natulog, gising ka kanina...

Kapag ika'y naiinis, nag-bi-"build" ka ng galit. Mamumula ang 'yong mukha, maglalabasan mga litid. At kung ika'y masaya, masaya rin itong paligid. Walang masasamang elemento na sa katawan mo ay naka-dikit...

Meron pa'ng kapatid itong si galit at inis. Walang iba kundi, si Inggit na masungit. Kapag itong si Inggit ay di mapigilan at di mapiit. Balik ka sa "anger" at 'di ka matuto nitong "absolute happiness"...

Kaya mo ba'ng sumaya kahit na walang pera? Kung nasa iyo na ang lahat, bakit di ka maka-ngiti o maka-tawa? Kahit anong pahid, "wringkles" mo ay lumalabas. "Well" pag-aralan na lang natin, kung may milagro ba o may batas...


~

' tungong payti '

Kalalapag lang sa pusod ng maynila. Napangiti ako iba na ang hitsura. Iba na ang sakayan patungo sa Laguna. Atat na ako sa Paete, gusto ko ng makita...

Sumakay na lang ng bus patungong Baclaran. At saka nag-jeep papuntang Alabang. Parang ang haba ng byahe trapik pa sa daan. Pasko nga pala kaya maraming naglabasan...

Pagbaba ng jeep, ihing-ihi ako. Anak ng teteng!, saan b'ang CR dito. Ahh hayun may nakita na ako. Meron pang nakapaskil 'IHI dos TAE limang piso...

Gutom na ako ng umulpot itong 'bus'. Wala ng upuan siksikan parang sardinas. Mga pasahero ay 'from all walks of life'. Sabay sambit ng kundoktor, Sta.Cruz! Sta. Cruz! Tayo! na lang brad...

Eto na, ano pa nga baga. Sakay na kay St. Rose sa Calamba ay dadaan pa. Mga ilang minuto pa'y may sumakay na matrona. Nangangaral, nagsasalita. Ano yun nagbobola?...

At pagsapit ng Los-baños ay may pumalit na isa. Namimigay ng sobre. Pakilagyan daw ng pera. Dahil sabi daw ng diyos 'Kapatid!, magbigay ka.'. At sila na ang bahala, ipapanalangin ka nila...

Espiritu ko'y gustong tumawa ng todo. Sa mabagal na byahe na-entertain ako. Tama na yan kapatid, huwag mong gamitin si Kristo. Uminit na ang ulo nitong matandang pasahero...

Tuloy lang ang byahe, lampas na sa Ba-i. May nadaanan pa akong mga pato'ng higante. May dambuhalang unggoy, mataas pa sa tore. Nasa Pila na ako, inip pa rin sa mahabang byahe...

Bumaba na ako sa may Pagsawitan. Kumain ng burger kahit konti ayos na yan. May lumapit na galang-aso, ibinigay ko ang laman. May padaan nang jeep 'payti..payti' kaibigan...

Mama, mama, magkano po ang payti. Bente-syete, a bente-singko. 'Bagong-sakay ka ba ha nene?' Dumukot na rin ako 'heto ang sa akin, Paete'. Pagsanjan na pala, malapit na, konti pang byahe..

Lumban, Kalayaan. May Longos pang dadaanan. At mga ilang minuto pa'y, kita sa hydro ang simbahan. Malapit na nga ako upang muling masaksihan, upang muling maka-apak sa lupa kong pinagmulan...



_

"lipad"

Muling lumipad sa ibabaw nitong ulap. Sakay ng latang, palutang-lutang sa alapaap. Halos limampu lang ang sakay nitong pinoy na air-bus. Pwedeng-pwedeng magpagulung-gulong, tumakbo at magpa-padyak...

Walang halos pasahero nitong araw ng pasko. Kaya itong eroplano parang eks-klusibong eksklusibo. Walang estorbo, parang isang magandang plano.Walang delay..., eksakto!..

Pwede pa nga'ng magpahila-hilata. O kaya'y sumulyap sa halos lahat ng bintana. Ang ganda ng tanawin, parang dagat ng makata. Parang isang ngiti, nang malulungkuting diwata...

Walang dapat na gawin, kundi ang pagmasdan. Sa dahan-dahang pagbabago nitong nasasaksihan. Buhay itong langit, ganon din itong sinasakyan. Sa enerhiyang nagpabalik patungo sa pinagmulan...



↑

" Tahak "

Walang nakakabatid sa landas na tinahak. Ginupo at winaksi nitong nakaraang walang lingap. Pinag-isa at inihiwalay sa kasaganaan ng bukas. Pinagtulungan ng dusa, hinanakit at hirap...

Kaunting-kaunti na lang, buhay ay magwawakas. Pintig ng puso ay dahan-dahan ng kumakalas. Buong katawan ay nanlalamig, naninigas. Malapit na ang katapusan, malapit na itong wakas...

Ngunit pumihit itong pagkakataon. Isang katutubo sa harapan ko ay nakatuon. Habang nanlalamig ako ay kanyang inampon. Pinasan, dinala, patungo sa kanyang nayon...

Muli akong binuhay nitong pagkakataon. Pag-asa ay pinalasap upang muli akong maka-bangon. Bumalik na ang lakas, bumalik na ang tugon. Ano ang dahilan at muli akong pina-ahon?..




¤